Standardy ochrony dzieci i młodzieży

← Ochrona dzieci i młodzieży

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrożanach

Każde dziecko ma prawo do godności, szacunku i bezpieczeństwa. Dorośli zaangażowani w działania parafii mają obowiązek traktować dzieci z uważnością, stawiać ich dobro na pierwszym miejscu i reagować na każdy sygnał krzywdzenia.

1. Kogo dotyczą te zasady

Standardy obowiązują duchownych, pracowników, wolontariuszy, animatorów, opiekunów grup oraz inne osoby dorosłe dopuszczone do działań parafii z udziałem osób małoletnich. Obejmują spotkania, przygotowanie do sakramentów, wydarzenia, wyjazdy, komunikację oraz publikowanie materiałów związanych z udziałem dzieci.

Osoba odpowiedzialna za wdrażanie i przegląd standardów: proboszcz parafii. Przed dopuszczeniem do pracy lub opieki nad dziećmi parafia weryfikuje wymagane prawem informacje i dokumenty, zapoznaje daną osobę z zasadami oraz odnotowuje ten fakt. Dane i dokumentacja są przechowywane z poszanowaniem prywatności i przepisów o ochronie danych.

2. Bezpieczne relacje dorosłych z dziećmi

  • Dorosły zwraca się do dziecka spokojnie i z szacunkiem, słucha go i uwzględnia jego wiek, potrzeby, granice oraz możliwości komunikowania się.
  • Nie stosuje przemocy, kar cielesnych, gróźb, zawstydzania, upokarzania, dyskryminacji ani wykorzystywania przewagi lub zależności.
  • Nie inicjuje relacji romantycznych ani seksualnych, nie składa niestosownych propozycji, nie narusza intymności dziecka i nie udostępnia mu treści nieodpowiednich do wieku.
  • Kontakt fizyczny jest ograniczony do sytuacji uzasadnionych potrzebą i bezpieczeństwem dziecka. Dorosły szanuje odmowę dziecka i jego sygnały dyskomfortu.
  • Rozmowy i spotkania odbywają się w sposób przejrzysty, w miejscu i okolicznościach zapewniających bezpieczeństwo. Należy unikać izolowania dziecka i kontaktów w tajemnicy; jeśli rozmowa sam na sam jest konieczna, powinna odbywać się w miejscu umożliwiającym innym dorosłym zauważenie spotkania.
  • Kontakt poza działaniami parafii, w tym przez telefon, komunikatory i media społecznościowe, powinien być związany z opieką lub organizacją zajęć, jawny i prowadzony z poszanowaniem roli opiekunów.
  • W czynnościach higienicznych i opiekuńczych dorosły ogranicza pomoc do niezbędnego minimum, chroni prywatność dziecka i bierze pod uwagę jego samodzielność.

3. Bezpieczne relacje między dziećmi

Wspieramy życzliwą komunikację, współpracę i szacunek dla granic innych osób. Niedopuszczalne są przemoc fizyczna i słowna, groźby, poniżanie, wykluczanie, nękanie, naruszanie prywatności oraz rozpowszechnianie krzywdzących treści lub wizerunków. Osoba prowadząca reaguje na takie zachowania, wysłuchuje uczestników i dobiera działania do wieku, potrzeb i bezpieczeństwa dzieci.

4. Spotkania i wyjazdy

Przed wydarzeniem z udziałem dzieci organizator ustala zasady opieki, sposób kontaktu z rodzicami lub opiekunami oraz postępowanie w sytuacjach nagłych. Dzieci i opiekunowie otrzymują informacje o osobach odpowiedzialnych i planie wydarzenia. Zakwaterowanie, korzystanie z łazienek, transport i opieka nocna są organizowane z poszanowaniem prywatności i bezpieczeństwa uczestników. Dziecko nie pozostaje pod wyłączną, nieuzasadnioną opieką osoby dorosłej w miejscu odizolowanym.

5. Wizerunek, prywatność i Internet

Zdjęcia lub nagrania publikujemy zgodnie z prawem, po uzyskaniu wymaganych zgód i z uwzględnieniem zdania dziecka. Nie publikujemy materiałów, które mogłyby naruszyć godność, bezpieczeństwo lub prywatność dziecka ani danych pozwalających ustalić jego prywatną sytuację. Materiały i komunikacja online powinny być odpowiednie do wieku, a zauważone zagrożenia internetowe zgłasza się osobie prowadzącej lub proboszczowi.

6. Co robimy po otrzymaniu zgłoszenia

  1. Zapewniamy dziecku bezpieczeństwo i potrzebną pomoc. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, wzywamy służby pod numerem 112.
  2. Wysłuchujemy dziecka spokojnie, bez obwiniania i bez zadawania pytań sugerujących odpowiedź. Nie obiecujemy tajemnicy, której nie można zachować, i wyjaśniamy, komu trzeba przekazać informację, aby dziecko otrzymało pomoc.
  3. Osoba, która przyjęła zgłoszenie, przekazuje je proboszczowi lub — jeżeli zgłoszenie dotyczy proboszcza — bezpośrednio diecezjalnemu delegatowi ds. ochrony dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych. Informację o krzywdzeniu można zgłosić również bezpośrednio właściwym służbom.
  4. Parafia podejmuje działania przewidziane prawem i adekwatne do sytuacji, w tym zawiadamia właściwe organy, gdy wymagają tego przepisy. Osoba, której dotyczy zgłoszenie, nie prowadzi rozmów wyjaśniających z dzieckiem i nie ma kontaktu z nim w ramach opieki do czasu oceny bezpieczeństwa.
  5. Jeżeli podejrzenie dotyczy rodzica lub opiekuna dziecka, sposób kontaktu z nim ustala się tak, aby nie zwiększyć zagrożenia dla dziecka i nie utrudnić działań właściwych służb.
  6. W miarę potrzeb ustalany jest plan wsparcia dziecka, z uwzględnieniem jego zdania, wieku, potrzeb i bezpieczeństwa. Informacje otrzymują wyłącznie osoby, które muszą je znać, aby udzielić pomocy lub wykonać obowiązki prawne.

Przyjęcie zgłoszenia, podjęte działania i decyzje dokumentuje osoba odpowiedzialna w sposób poufny. Dokumentacja jest zabezpieczona przed dostępem osób nieuprawnionych.

7. Przegląd i udostępnianie standardów

Proboszcz odpowiada za udostępnienie standardów dzieciom, rodzicom i opiekunom oraz za zapoznanie z nimi osób pracujących z dziećmi. Standardy są przeglądane co najmniej raz na dwa lata oraz po zdarzeniu, które wskazuje na potrzebę zmiany. Uwagi można przekazać w kancelarii parafialnej albo na adres parafii.